ชาตัวใหม่ที่เพิ่งผลิตขึ้นมาในไทยครับ เถี่ยกวนอินที่ให้รสและกลิ่นของธัญพืชสีทอง Golden Grain Tie Guan Yin หรือ จินกู่เซียงเถี่ยกวนอิน 金谷香鐵觀音 ผลผลิตใหม่ของปีนี้จากวัตถุดิบบนยอดดอยสูงในจังหวัดเชียงราย
มัทฉะ ที่เขียนกันว่า Ceremonial Grade คือแปลตรงตัวมาจากภาษาญี่ปุ่นที่ใช้คำว่า 茶道用 คือหมายถึงใช้ในพิธีชงชา (茶道 สะโด = วิถีแห่งชา ศาสตร์ของชา, 用 โย = ใช้งาน)
ชาแดงลิ้นจี่ เม่ยลี่หง (媚荔紅 Mei Li Hong) ชาแดงผลิตในไทยจากสายพันธุ์จีน ปลูกบนดอยเชียงราย มีกลิ่นและรสของลิ้นจี่จากธรรมชาติล้วนๆ เกิดจากสายพันธุ์ ฤดูกาล และกระบวนการ Oxidation ชงได้ถึง 7-8 น้ำ กลิ่นดอกไม้แดง หวานน้ำผึ้ง ลิ้นจี่สุก
ชาผูเอ่อ เชียงใหม่ จากต้นชาโบราณ 300-500 ปี แบบกูซู่เกากั่น (高杆) บนดอยสูง 2,000 เมตร ในจังหวัดเชียงใหม่ เก็บยอดได้ปีละครั้ง กลิ่นหอมเย็นคล้ายดอกพุดและมะลิ ไม่ฝาดไม่ขม วัตถุดิบหายากระดับพรีเมียม Chiang Mai Gushu Gaogan Puerh Tea
จินจวิ้นเหมยไทย วัตถุดิบยอดชาจากภูเขาสูง 2,000 เมตรที่จังหวัดเชียงใหม่ รอบนี้ชามีรสและกลิ่นออกในโทนของส้ม และดอกเนโรลิ (ดอกส้ม) พอบวกกับสารธีอาฟลาวิน (Theaflavins) และธีอารูบิจิน (Thearubigins)
วิธีต้มใบชาทำหัวเชื้อชานม(ชาไทย),ชาดำเย็น,ชามะนาม
การนำใบจากต้นเหมี้ยงมาผลิตเหมี้ยงนั้น จะใช้เฉพาะใบที่เจริญเติบโตเต็มที่แล้วเท่านั้น(แต่ก็ยังไม่ใช่ใบแก่) ซึ่งเป็นใบหนาใหญ่ นำมามัดเป็นกำ จากนั้นนำไปนึ่ง แล้วหมักโดยใช้แบคทีเรียแลคติกให้เกิดรสเปรี้ยว
ในภาษาจีน มีคำอยู่คำหนึ่งที่อธิบายเรื่องมิติของรสชาติได้ค่อนข้างดีเลยทีเดียว คือคำว่า “คงเจียนกั่น” เขียนเป็นตัวอักษรจีนว่า 空間感
สำนักชงชาของญี่ปุ่นในปัจจุบัน ส่วนใหญ่สืบทอดมาจากผู้ที่เป็นลูกหลาน หรือไม่ก็ลูกศิษย์ของเซน โนะ ริคิว จากอดีตแทบทั้งสิ้น โดยสำนักที่ดังที่สุด คือสำนักที่สืบทอดพิธีการชงชามาจากลูกหลานของเซน โนะ ริคิว โดยตรง สำนักที่ว่านี้ ถูกเรียกโดยรวมว่า “ซันเซนเกะ” (三千家)
ที่ญี่ปุ่น…จะมีคำอยู่คำหนึ่ง เขียนด้วยตัวอักษรคันจิสี่ตัว ถือเป็นคำมงคลที่พบเห็นได้บ่อยในประเทศญี่ปุ่น คำๆนั้นคือคำว่า 一期一会 อ่านออกเสียงว่า ” อิจิโกะ อิจิเอะ ” แปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า “Once in a Lifetime” หรือ “ครั้งหนึ่งในชีวิต”
